Κυριακή 14 Αυγούστου 2011

Αρνητική η Γερμανία για ευρωομόλογο

 

Από τη στιγμή που  απλά συνεχώς θέλει να περνάει το δικό της, γιατί η Γερμανία δεν έμεινε έξω από το ευρώ όπως η Αγγλία; Τι δουλειά έχει ένας εγωιστής σε μια ένωση;


http://www.ert.gr/index.php/eidiseis/diethni/europe/15761-2011-08-14-07-42-30.html

Αρνητική η Γερμανία για ευρωομόλογο

Η Γερμανία παραμένει αυστηρά αντίθετη στην έκδοση ευρωομολόγου όσο τα κράτη-μέλη ακολουθούν τη δική τους δημοσιονομική πολιτική, δηλώνει ο γερμανός υπουργός Οικονομικών σε συνέντευξή του στο εβδομαδιαίο περιοδικό Spiegel, που θα κυκλοφορήσει την Δευτέρα.
Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε τάσσεται υπέρ της ενίσχυσης της δημοσιονομικής πειθαρχίας στην ευρωζώνη και επαναλαμβάνει ότι δεν υπάρχει αμοιβαιότητα του χρέους, ούτε βοήθεια επ' άπειρον.
Ακόμα τονίζει πως η μεταρρύθμιση στην ευρωζώνη μπορεί να γίνει μόνο σταδιακά γιατί πρέπει να εξασφαλιστεί η ένταξη των πολιτών, μία πολιτική ένωση για την οποία ο κόσμος δεν ήταν έτοιμος όταν δημιουργήθηκε το ευρώ.
Οι δηλώσεις του αυτές διατυπώνονται λίγες ημέρες πριν από τη συνάντηση στο Παρίσι που θα έχουν η καγκελάριος Αγγελα Μέρκελ και ο πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί. Η συνάντηση θα επικεντρωθεί στους νέους κανόνες που θα διέπουν την ευρωζώνη και στα μέτρα για την αποτροπή της αστάθειας στις χρηματαγορές όπως παρατηρήθηκε τις τελευταίες ημέρες.
Η Γερμανία τάσσεται υπέρ μιας ενίσχυσης της δημοσιονομικής πειθαρχίας στην ευρωζώνη, μέσω ενός αυστηρότερου μηχανισμού κυρώσεων σε βάρος όσων παραβιάζουν τους κανόνες του συμφώνου σταθερότητας.
Υπέρ του ευρωομόλογου τάχθηκαν το ο Ιταλός υπουργός Οικονομικών Τζούλιο Τρεμόντι και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της Ελλάδας Ηλίας Μόσιαλος, με συνέντευξή του, στο «Πρώτο Θέμα».
ΠΗΓΕΣ: ΝΕΤ FM – AMΠΕ
Επιμέλεια: Δημήτρης Αλεξόπουλος

Σάββατο 13 Αυγούστου 2011

Ντροπή

Κρίση στις χώρες που ευημερούν! Τι θα λέγανε άραγε όσοι δεν έχουν να φάνε και πεθαίνουν από την πείνα αν το άκουγαν; Ευτυχώς είναι τόσο φτωχοί που δεν έχουν τηλεοράσεις και δεν ενημερώνονται ότι εν μέρη η κρίση της Ευρώπης οφείλεται και στο ότι εκμεταλλεύτηκε και αυτούς ακόμα για να φτάσει στην ευημερία που την ώθησε στην κρίση!
Τι αντιφατικό! Από κάκιστους χειρισμούς φτάσαμε να έχουμε κρίση εκεί που θα έπρεπε να ήταν ο παράδεισος!
Αλλά όταν εκμεταλλεύεσαι τους πάντες δίχως να υπολογίζεις τίποτε εκεί καταλήγεις! Ντροπή για την σπατάλη των πόρων τόσο των φυσικών όσο και των ανθρώπινων! Ντροπή για την αισχροκέρδεια! Ντροπή για την εκμετάλλευση του  ανθρώπου από τον άνθρωπο!
Που είναι η εκκλησία να διαμαρτυρηθεί; Που παντού χώνει την μύτη της; Πού είναι τώρα! Έτσι δίδαξε ο Χριστός;

: One person can make a difference


Facebook is empowering and transforming Society! USE IT to Create the world you ...deserve! Like the Egyptians who signed up to, and shared the Facebook event that brought thousands of anti-government protesters to the streets. Facebook is For Freedom! Facebook is for Peace and Facebook is for Justice! Will we see a new Social Media Democracy?Δείτε περισσότερα
One Person Can Make A Difference! We must BE the CHANGE we want to see in the world! We should not wait for our governments or any Organisations we should simply build a BRIGHTER FUTURE!
 
 
 
There's a domino effect underway in the Arab world. Tunisia was the spark, not o...nly because its uprising came first but because the people of Tunisia won and the dictator fled. Thank you for supporting the people who want to be FREE!
Freedom Peace and Justice all around the world! The Revolution is NOW!
Δείτε περισσότερα
One Person Can Make A Difference! We must BE the CHANGE we want to see in the world! We should not wait for our governments or any Organisations we should simply build a BRIGHTER FUTURE!
 
 
Why does the world spend Billions and Billions on Wars but no money at all on PEACE? And Justice?
Welcome... Its time to Rebuild the future of the millions of refugees that will leave their countries!
One Person Can Make A Difference! We must BE the CHANGE we want to see in the world! We should not wait for our governments or any Organisations we should simply build a BRIGHTER FUTURE!
 
 
‎"Don't walk in front of me, I may not follow. Don't walk behind me, I may not lead. Walk beside me and be my friend." -Albert Camus
One Person Can Make A Difference! We must BE the CHANGE we want to see in the world! We should not wait for our governments or any Organisations we should simply build a BRIGHTER FUTURE!
 
 
 

Παρασκευή 12 Αυγούστου 2011

Όταν ο Αϊνστάιν έβγαζε γλώσσα

Μήνυμα προς την ανθρωπότητα και την αμερικανική κοινωνία έκρυβε η πόζα του Αϊνστάιν σε μια από τις πιο διάσημες φωτογραφίες του 20ου αιώνα. Δείτε το γιατί (Pic)
Ο Άλμπερτ Άινσταϊν, ένας από τους μεγαλύτερους επιστήμονες όλων των εποχών, ήταν γνωστός πέρα από τα επιστημονικά του επιτεύγματα και για το χιούμορ του.
Η αφιέρωση που είχε γράψει σε μια από τις πιο διάσημες φωτογραφίες του αποδεικνύουν το δεύτερο, καθώς για το πρώτο δεν χωράει φυσικά ουδεμία αμφισβήτηση.
Η φωτογραφία που απεικονίζει τον μεγάλο επιστήμονα να "βγάζει γλώσσα" είχε τραβηχτεί στα 72α γενέθλια του Αϊνστάιν στις 14 Μαρτίου 1951.
Κατά τη διάρκεια ενός πάρτι στο Princeton, ο Άρθουρ Σάσε, φωτογράφος του πρακτορείου UPI, του ζήτησε να χαμογελάσει για μια φωτογραφία.
Ο Αϊνστάιν στήθηκε, ωστόσο δεν μπορούσε να πάρει την πόζα που ήθελε ο Σάσε, ο οποίος του ζητούσε να συνεχίσει να χαμογελά.
Αρκετά κλικ αργότερα, ο πατέρας της Θεωρίας της Σχετικότητας, κουράστηκε και έβγαλε τη γλώσσα του στον φωτογράφο, ο οποίος δεν έχασε την ευκαιρία. Μια από τις πιο διάσημες φωτογραφίες του 20ου αιώνα ήταν γεγονός.

 
Ο Αϊνστάιν ενθουσιάστηκε από τη φωτογραφία και ζήτησε από τον Σάσε να του δώσε 9 αντίγραφα, από τα οποία υπέγραψε μόνο το ένα, το οποίο έδωσε στον φίλο του δημοσιογράφο Χάουαρντ Σμιθ.
Σε αυτή τη φωτογραφία ο σπουδαίος επιστήμονας έγραψε στα Γερμανικά: "Αυτή η πόζα θα σου αρέσει γιατί απευθύνεται σε όλη την ανθρωπότητα. Ένας πολίτης μπορεί να κάνει αυτό που δεν θα τολμούσε κανένας διπλωμάτης".
Το απλό αυτό μήνυμα του Αϊνστάιν, ενδεικτικό του χαρακτήρα του, παίρνει άλλες διαστάσεις αν σκεφτούμε και την εποχή.
Επρόκειτο για τις μέρες τις αντικομμουνιστικής υστερίας στις ΗΠΑ, όταν όλοι βρίσκονταν στο μικροσκόπιο και έπρεπε να προσέχουν, ώστε να μην χαρακτηριστούν αντικομφορμιστές.
Ο Αϊνστάιν με τη στάση του και με τη φωτογραφία αυτή ειρωνεύτηκε τους κυνηγούς μαγισσών του Μακάρθι, που για λίγα χρόνια άπλωσαν τον φόβο σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής των Αμερικανών.
Η φωτογραφία με την αφιέρωση του Αϊνστάιν, πωλήθηκε σε δημοπρασία στις 19 Ιουνίου 2009 για 74.324 δολάρια. Ήταν η μόνη από τις 9 φωτογραφίες, που τέθηκε σε δημοπρασία.

Τετάρτη 10 Αυγούστου 2011

physics4u » Η υπεριώδης ακτινοβολίας θα μειωθεί σταδιακά ...

από ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣΤα επίπεδα της υπεριώδους ακτινοβολίας θα μειώνονται σταδιακά κατά τον 21ο αιώνα στις περισσότερες περιοχές της Γης, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα. Αυτό προβλέπει μια νέα διεθνής επιστημονική μελέτη, η οποία προέρχεται από ένα πλήθος ερευνητικών οργανισμών (μεταξύ των οποίων τα Πανεπιστήμια Θεσσαλονίκης και Πατρών) και η οποία δημοσιεύτηκε στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό "Atmospheric Chemistry and Physics" (Ατ

πως κατήντησαν τον κόσμο οι "ειδικοί"


Πάντως είναι απορίας άξιο πως όλοι αυτοί οι σπουδαγμένοι που μας φέραν σ' αυτό το χάλι γνωρίζοντας τόσα πολλά δεν έχουν μάθει κάτι πολύ απλό: όταν στηρίζεσαι στην υπερκατανάλωση επέρχεται και ο κορεσμός με απλά λόγια φρακάρουν τα πάντα. Απότομα. Και μετά τι κάνεις αν το σύστημα " υποκινώ πόλεμο - καταστρέφω - ξαναχτίζω για να βγάλω κέρδος"εκτροχιαστεί;


Μεγάλη βουτιά στα χρηματιστήρια όλου του κόσμου. Παγκόσμια ανησυχία

Κάτω από το φράγμα των 1.000 μονάδων, έκλεισε ο γενικός δείκτης του Χρηματιστηρίου Αθηνών, ο οποίος κατέγραψε απώλειες 6%, εν μέσω της διεθνούς ανησυχίας για την κρίση χρέους σε Ευρώπη και ΗΠΑ.

Συγκεκριμένα, ο Γενικός Δείκτης τερμάτισε στις 998,24 μονάδες, ενώ ο τζίρος των συναλλαγών διαμορφώθηκε στα 84,66 εκατ. ευρώ.
Οι ισχυροί τριγμοί στα διεθνή χρηματιστήρια οδήγησαν την αγορά σε μεγάλη πτώση για ενδέκατη συνεχή συνεδρίαση. Στη διάρκεια των τελευταίων 11 συνεδριάσεων έχουν καταγραφεί συνολικές απώλειες 22,38%, ενώ σε επίπεδο κεφαλαιοποίησης οι εισηγμένες επιχειρήσεις έχουν απωλέσει περίπου 7 δισ. ευρώ, κατά τις τελευταίες έξι συνεδριάσεις.
Ο δείκτης υψηλής κεφαλαιοποίησης σημείωσε πτώση σε ποσοστό 5,84%, ενώ ο δείκτης της μεσαίας κεφαλαιοποίησης υποχώρησε σε ποσοστό 4,75% και ο δείκτης της μικρής κεφαλαιοποίησης σημείωσε πτώση 4,52 %.
Τις μεγαλύτερες απώλειες παρουσίασαν οι κλάδοι των εταιρειών Τηλεπικοινωνιών (-10,85%), Ταξιδίων και Αναψυχής (-8,75%) και Κοινής Ωφελείας (-7,30), ενώ με θετικό πρόσημο τερμάτισε μόνο ο κλάδος του Εμπορίου, ο οποίος σημείωσε κέρδη 1,78%. Ισχυρές πιέσεις δέχθηκε και ο κλάδος των Τραπεζών ο οποίος έκλεισε με απώλειες της τάξης του 4,31%.
Τα διεθνή χρηματιστήρια
Το Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης άνοιξε με μεγάλη πτώση στην πρώτη του συνεδρίαση μετά την υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας των ΗΠΑ από τον οίκο αξιολόγησης Standard & Poor's, εντείνοντας το ήδη υπάρχον αρνητικό κλίμα λόγω της κρίσης χρέους της χώρας.

Με το άνοιγμα ο βιομηχανικός δείκτης Dow Jones υποχωρούσε κατά -1,66% και ο δείκτης Nasdaq των εταιρειών υψηλής τεχνολογίας κατά -3,35%.

Μεγάλες απώλειες καταγράφει και ο δείκτης Dax του Χρηματιστηρίου της Φρανκφούρτης ο οποίος γύρω στις 16:30 (ώρα Ελλάδας) υποχωρούσε στις 6.045,71 μονάδες, χάνοντας -3,07.

Στη Μόσχα, και τα δύο Χρηματιστήρια που είχαν ξεκινήσει πτωτικά παραμένουν στο «κόκκινο». Ο δείκτης RTS έχει πέσει στις 1.702,42 μονάδες (-5,36%) και ο Micex βρίσκεται στις 1.530,11 μονάδες (-3,58%).

Mε μεγάλη πτώση της τάξης του 4,5% άνοιξε και η συνεδρίαση στο Χρηματιστήριο του Σάο Πάολο, στη Βραζιλία.

Oι μεγάλοι φόβοι που ξύπνησε στις αγορές η υποβάθμιση του αξιόχρεου των ΗΠΑ από την Standard & Poor's έστειλαν τα διεθνή χρηματιστήρια σε χαμηλό 11μήνου τη Δευτέρα, υπερισχύοντας των ανοδικών τάσεων που προκάλεσαν τα νέα για παρέμβαση της ΕΚΤ στην αγορά ομολόγων.

η ιστορία επαναλαμβάνεται ...ώσπου να βάλουμε μυαλό...

To μεγάλο "κραχ" στις ΗΠΑ το 1929


Ογδόντα δύο χρόνια μετά το κραχ του ’29, που ξεκίνησε τέτοιες ημέρες, ο κόσμος επίσης βρίσκεται εγκλωβισμένος σε μια νέα οικονομική κρίση. Τότε, όπως πριν από την τρέχουσα κρίση, ο δυτικός κόσμος πίστευε ότι δεν θα ξαναβίωνε συνθήκες οικονομικής στέρησης. Τη δεκαετία του ’20, όμως, όλοι ήθελαν να αποτοξινωθούν από την πικρή εμπειρία του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι καινοτομίες του ραδιοφώνου και του αυτοκινήτου έστελναν το μήνυμα στον μέσο Αμερικανό πολίτη ότι αρχίζει μια νέα εποχή αέναης ευημερίας.

Η νέα γενιά χρηματιστών προσέδιδε πρωτόγνωρη αίγλη στην Γουόλ Στριτ, και πολλοί Αμερικανοί ήθελαν ένα κομμάτι από την πίτα των υπερκερδών. Τα νοικοκυριά της χώρας αγόραζαν με δάνεια οικιακές συσκευές, σπίτια, αυτοκίνητα και μετοχές.
Στο πάρτι συμμετείχε και ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Κάλβιν Κούλιτζ. Το όνομά του βρέθηκε στη λίστα εκλεκτών πελατών της House of Morgan, μαζί με άλλα μέλη του Κογκρέσου και του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ. Ολοι έπαιζαν. Ορισμένοι, όμως, βρίσκονταν σε πλεονεκτικότερη θέση από τους άλλους.

Ανεξέλεγκτες οι τράπεζες
Από το 1921 μέχρι το 1929, ο δείκτης Dow Jones στη Νέα Υόρκη σκαρφάλωσε από τις 60 στις 400 μονάδες, με την αξία των μετοχών να ενισχύεται κατά 218,7%, ποσοστό ισοδύναμο με ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης 18%. Στην πορεία βέβαια απεδείχθη ότι οι τράπεζες και οι χρηματιστηριακές τους, στις οποίες δάνειζαν αφειδώς κεφάλαια, λειτουργούσαν μέσα στην αναρχία.
Σε έναν πληθυσμό 125 εκατομμυρίων, λιγότερο από δύο εκατομμύρια πειραματίστηκαν με μετοχές, αλλά οι συνέπειες πολλαπλασιάστηκαν στο κραχ, λόγω μισού εκατομμυρίου λογαριασμών με margin calls, όπου με ένα δολάριο αγόραζαν μετοχές αξίας εννέα δολαρίων. «Οι τράπεζες παρείχαν γενναιόδωρα πιστώσεις στους χρηματιστές τους, και πολλές επιχειρήσεις διοχέτευαν ρευστό. Άλλωστε, πολλά από αυτά τα χρήματα προέρχονταν εξαρχής από το Χρηματιστήριο, δημιουργώντας μια αυτοτροφοδοτούμενη μηχανή χρήματος. Τα δάνεια με margin ισοδυναμούσαν στο ένα πέμπτο της αξίας των μετοχών των εισηγμένων εταιρειών, οικοδομώντας έναν πύργο υπεραξιών σε ασταθές έδαφος», σημειώνει ο Ρεν Τσέρνου της New York Times.
Μια άλλη διάσταση αυτής της βραδυφλεγούς βόμβας ήταν τα investment trusts, πρόγονος των σύγχρονων χρηματιστηριακών κόλπων, όπως το σχέδιο Πόντζι του Μπέρναρντ Μέιντοφ. Μόνον που τότε κανένας δεν οδηγήθηκε στη φυλακή για τη δημιουργία κερδοσκοπικών αλυσίδων, σε αντίθεση με τον κ. Μέιντοφ που εκτίει ποινή 150 ετών. Τα investment trusts ήταν ένα σύμπλεγμα επενδυτικών κεφαλαίων, όπου το ένα απαρτίζονταν από μετοχές ενός άλλου, που και αυτό ήταν μια σύνθεση από μετοχές κάποιου άλλου κ.ο.κ.
Ωστόσο, τα αίτια του κραχ δεν περιορίζονται στα margin calls ή τα investment trusts, που φαίνονται απλούστατα μπροστά σε περίπλοκα επενδυτικά προϊόντα, όπως τα ομόλογα δανείων που προκάλεσαν την τελευταία διετία αιμορραγία στο χρηματοπιστωτικό σύστημα ή τα περιθωριακά hedge funds. Αν και οι επενδυτές αισθάνονταν προστατευμένοι από τη δημιουργία της ομοσπονδιακής τράπεζας των ΗΠΑ, το 1913 δεν υπήρχε ούτε καν η προσχηματική ύπαρξη μιας Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, ούτε βέβαια μιας υπηρεσίας που να εγγυάται τις καταθέσεις των πολιτών. Τον Μάρτιο του 1929, όταν άρχισε να γίνονται αισθητοί οι πρώτοι τριγμοί στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, οι τραπεζίτες αγνόησαν την προειδοποίηση της Fed για συγκράτηση των δανείων που χορηγούσαν στους χρηματιστές τους. Ενας από τους ισχυρότερους, ο Τσαρλς Μίτσελ, διευθύνων σύμβουλος της National City Bank -η οποία αργότερα εξελίχθηκε σε Citibank- «ανταποκρίθηκε» στο αίτημα της Fed, παρέχοντας πιστώσεις 25 εκατ. δολαρίων για τη στήριξη της αγοράς.

14 εκατομμύρια άνεργοι
Στρατιές ανέργων έξω από τα γραφεία εργασίας
Από τη Μαύρη Πέμπτη της 24ης Οκτωβρίου του 1929, ο δείκτης Dow Jones παραδόθηκε σε μια σταθερή πτωτική πορεία, παρά το ότι ο Μίτσελ, ο Αλμπερτ Βίγκιν της Chase National Bank και ο Τόμας Λαμάντ της House of Morgan δέσμευσαν ακόμη 240 εκατ. δολάρια για τη διάσωση των μετοχών από ελεύθερη πτώση. Μάταια, όμως. Εκείνη την ημέρα, ο δείκτης Dow Jones υποχώρησε 9%, με τον όγκο των συναλλαγών να είναι τριπλάσιος από το πρώτο εννεάμηνο του ιδίου έτους, καθώς οι επενδυτές αποχωρούσαν πανικόβλητοι από την αγορά. Την εβδομάδα που ακολούθησε υπολογίζεται ότι χάθηκαν 30 δισ. δολάρια. Στο τέλος, πολλοί δεν είχαν χάσει μόνον όλες τις οικονομίες τους, αλλά χρωστούσαν στους χρηματιστές τους, και κατ’ επέκταση στις τράπεζες.
Από το 1929 μέχρι το 1932, οι μετοχές στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης είχαν απολέσει το 73% της αξίας τους. Το 1930, εννέα εκατομμύρια λογαριασμοί αποταμιεύσεων εκμηδενίστηκαν και 85.000 επιχειρήσεις κήρυξαν πτώχευση. Μέχρι το 1932, οι άνεργοι έφθαναν τα 14 εκατομμύρια. Η εποχή της ξεγνοιασιάς είχε τελειώσει, και θα χρειαζόταν ένας ακόμη παγκόσμιας πόλεμος για να ανασύρει τις ΗΠΑ και τον υπόλοιπο κόσμο από την ύφεση.

Σωτήρια η παρέμβαση του κράτους
Μια από τις διαφορές μεταξύ του κραχ του ’29 και της χρηματοπιστωτικής κρίσης που ξέσπασε προ διετίας και επιμένει μέχρι σήμερα είναι το μέγεθος των θυμάτων που προκάλεσε στον κλάδο. Υπολογίζεται ότι μετά το κραχ του ’29, περίπου 11.000 από τα 25.000 χρηματοπιστωτικά ιδρύματα των ΗΠΑ έβαλαν λουκέτο, αλλά αυτά που οδηγήθηκαν σε κατάρρευση δεν ήταν όμιλοι που έπαιζαν κομβικό ρόλο στο σύστημα. Από το 2008, όμως, μέχρι σήμερα κολοσσοί όπως η Citigroup και η Bank of America παραμένουν υπό την κηδεμονία του κράτους. Η Merrill Lynch δεν θα επιβίωνε εάν δεν απορροφούνταν από την Bank of America, η οποία την εξαγόρασε αντί 50 δισ. δολαρίων τον περασμένο Σεπτέμβριο, στο πλαίσιο μιας συμφωνίας που διερευνάται από τις δικαστικές αρχές της Νέας Υόρκης και την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς. Η Bear Stearns, ύστερα από μια 85ετή πορεία, εξαγοράστηκε από την J.P. Morgan Chase αντί του ευτελούς ποσού των 2 δολαρίων ανά μετοχή. Ας μην λησμονούμε, βεβαίως, την περίπτωση της American International Group, η οποία κρατικοποιήθηκε από το ομοσπονδιακό κράτος των ΗΠΑ με 85 δισ. δολάρια των Αμερικανών φορολογουμένων. Aνάλογη τύχη είχαν οι δύο μεγαλύτερες στεγαστικές εταιρείες των ΗΠΑ, Fannie Mae και Freddie Mac.

Επιστροφή στο ’30
Στην ουρά για ένα καρβέλι ψωμί...
Ο Φραγκλίνος Ρούζβελτ, πρόεδρος των ΗΠΑ από το 1933 μέχρι το 1945, είχε πει το 1934 ότι ο τραπεζικός κλάδος πολέμησε μέχρι τελικής πτώσεως τη νομοθεσία Γκλας-Στίγκαλ (Glass-Steagall), η οποία έθετε αυστηρές διαχωριστικές γραμμές μεταξύ εμπορικών και επενδυτικών τραπεζών. Οι τράπεζες δεν θα μπορούσαν να διαθέτουν χρηματιστηριακές μονάδες και οι επενδυτικές εταιρείες δεν θα μπορούσαν να στηρίζονται σε κεφάλαια από καταθέσεις πελατών. Ο διαχωρισμός αυτός καταργήθηκε, επισήμως, προ δεκαετίας, με την επικύρωση της νομοθεσίας για τον εκσυγχρονισμό των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, η οποία θεωρείται ότι είναι ένας από τους υπαίτιους της τρέχουσας κρίσης που έχει οδηγήσει σε απώλειες 1,6 τρισ. δολαρίων, παγκοσμίως.


Οι επιπτώσεις του «Κραχ» στις ΗΠΑ σε αριθμούς:
<!--[if !supportLists]-->§  <!--[endif]-->14.000.000 έμειναν άνεργοι. 
<!--[if !supportLists]-->§  <!--[endif]-->12.000 έχαναν τη δουλειά τους κάθε μέρα.
<!--[if !supportLists]-->§  <!--[endif]-->20.000 επιχειρήσεις κήρυξαν πτώχευση.
<!--[if !supportLists]-->§  <!--[endif]-->1616 τράπεζες πτώχευσαν.
<!--[if !supportLists]-->§  <!--[endif]-->1 στους 20 γεωργούς ξεσπιτώθηκαν.
<!--[if !supportLists]-->§  <!--[endif]-->23.000 αυτοκτονίες σημειώθηκαν σ' ένα χρόνο, αριθμός ρεκόρ.